มารู้จักละฮอร์ เมืองแห่งศิลป์ ของประเทศปากีสถาน (Get to know Lahore, Pakistan)

ละฮอร์ (Lahore) เป็นเมืองหลวงของแคว้นปันจาบ (Punjab) ถือว่าเป็นเมืองที่ใหญ๋เป็นอันดับสอง และมีประชากรอาศัยอยู่มากของประเทศปากี จะว่าไปแล้วละฮอร์ นับว่าเป็นเมืองที่มีสีสันมากกว่าอิสลามาบัดหลายเท่านัก อิสลามาบัด แม้ว่าถนนหนทางจะดูใหญ่โต เป็นเมืองหลวงของประเทศปากี แต่กลับดูเงียบเหงาไปเลย หากเทียบกับละฮอร์

ละฮอร์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแคว้นปันจาบ ซึ่งมีพื้นที่ชายแดนติดกับอินเดีย ที่กล่าวว่าละฮอร์เป็นเมืองที่มีสีสัน เพราะเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยประวัติศาสตร์ และอารายธรรมที่เก่าแก่ ทำให้มีศิลปินมากมายมีต้นกำเนิกมาจากที่นี้ ทั้งนักเขียน นักดินตรี และผู้รักในงานศิลปะ และด้วยความที่เคยเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักร ทำให้สถาปัตยกรรมที่นี่ มีกลิ่นอายของอังกฤษอยู่ไม่น้อย ทำให้เห็นความกลมกลืนและสวยงามของศิลปะจากสองฟากฝั่งทวีปของโลกที่มาบรรจบกัน ถือว่าเป็นเมืองทางเศรษฐกิจของปากีเลยก็ว่าได้ ห้างใหญ่ ๆ โรงหนังดี ๆ ที่นี่ก็มี และมีหลายที่ที่จีนเข้ามาลงทุน

ละฮอร์น่าจะเรียกได้ว่าเป็นเมืองที่ไม่หลับไหล ด้วยแสงสีที่ฟู่ฟ่ายามค่ำคืน ผู้คนใช้ชีวิตข้างนอกกันยันตีสอง แล้วถึงกลับบ้านนอน ที่เราไปมาคือไปโยนโบว์ลิ่ง คือ…ไปตอนเที่ยงคืนมั้ง โยนกันถึงตีสอง คือร้านปิด! เฮ้ยยยย นี่คือครั้งแรกนะ ไปโยนโบล์ยันตีสองเนี่ย คือสนุกสนานมาก โยนโบล์ประกอบเพลงแขก ฮัดช่า ๆ

สถานที่ ที่มีชื่อเสียงของละฮอร์มีอยู่หลายที่ แต่ที่เป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลายคือ Lahore Fort ซึ่งเป็นหนึ่งใน  UNESCO World Heritage Sites และ Wagah border ซึ่งเป็นชายแดนปากีที่ติดกัยอินเดีย เป็นที่นิยมของประชาชนทั้งสองประเทศ เดินทางไปชมการเดินสวนสนามที่มีชื่อเสียงของที่นี่ค่ะ

เมื่อก่อน แพรไม่เคยรู้จักละฮอร์มาก่อน แม้แต่ปากีสถานก็ไม่เคยอยู่ในความสนใจของแพรว่า “เออ ชั้นจะมาเที่ยว” ไรงี้ จนมีโอกาสได้มาทำงานที่ปากีสถานระยะหนึ่ง ได้พบเห็นการใช้ชีวิตของผู้คน อีกทั้ง แพรโชคดีที่เจอเพื่อนที่เป็นนักอ่านเหมือนกัน เค้าแนะนำหนังสือเล่มหนึ่งให้ โดยผู้เขียนเป็นนักเขียนชาวปากี

building-640x480
cr: tribune.com.pk

เรื่อง The Reluctant Fundamentalist เขียนโดยนักเขียนชาวปากีสถาน ชื่อ Mohsin Hamid ซึ่งเห็นว่าทำเป็นภาพยนต์แล้วด้วย คงต้องไปหาแผ่นมาดู โดยเรื่องนี้ฉากหลังของเรื่องคือ เมืองละฮอร์ ซึ่งขณะที่แพรอ่านเรื่องราวต่าง ๆ ผ่านตัวหนังสือ แพรก็จดสถานที่ต่าง ๆ ที่กล่าวถึงในหนังสืออกมาด้วย พร้อมทั้งเปิด google map ปักหมุดสถานที่ที่กล่าวถึงในหนังสือ บางที่ไม่ได้มีชื่อบอก แพรก็เดา ๆ ว่า หนังสือบอกแบบนี้ มันน่าจะอยู่ประมาณนี้แหละ จนแผนที่เมืองละฮอร์ ติดดาวพรึบพรั่บไปหมด … ในส่วนของเนื้อหาหนังสือ แพรขอแนะนำให้อ่านเลยค่ะ แม้ว่าช่วงกลาง ๆ ถึงท้าย ๆ จะขัดใจแพรไปบ้าง เพราะรายละเอียดเกี่ยวกับความรักของตัวเอกนี่เยอะเกิน แต่ก็เป็นไปตามที่ผู้เขียนต้องการผูกเรื่อง แพรชอบแนวการเขียน การใช้พรรณนาโวหาร และบรรยายโวหาร ที่ทำได้ดี เกิดภาพตามได้อย่างชัดเจน เป็นหนังสือที่มีเรื่องราวที่น่าสนใจเล่มหนึ่งค่ะ

หลังจากอ่านหนังสือจบ แพรก็บอกเพื่อนตอนคืนหนังสือว่า “ชั้นจะไปเที่ยวละฮอร์นะ!” จะไปตามรอยหนังสือ ตามได้บ้าง ไปที่อิ่นบ้าง ตามแต่กระแสลมจะพัดไปเนอะ

แล้วพบกับซีรีย์พาเที่ยวละฮอร์ได้ตลอดอาทิตย์หน้านะคะ 😉 แล้วคุณจะหลงรักละฮอร์

อ่านเรื่องราวของละฮอร์ เพิ่มเติมได้ที่บทความ Lahore, Pakistan: Queen of Cities